ชวนภาษิต บทประพันธ์โดยหลวงพ่อโอภาสี
๑
ชวนท่านผู้สพถ้อย โคลงชวน
ชวนติและชมสำนวน กระทู้
ชวนท้วงทักคำผวน กวีพากย์ นี้เฮย
ชวนพิศประพันธ์กู้ เรียกร้องโคลงชวน ฯ
๒
ชวนเริ่มจงเจตน์ตั้ง พลีสรวง
ชวนแบ่งปันอย่าหวง ลาภล้วน
ชวนอย่าขัดอย่าทวง ห้ามลาภ เขานา
ชวนพิจารณ์ครบถ้วน เพื่อน้อมนำทาง ฯ
๓
ชวนสมานเมตต์เอื้อ อารี
ชวนก่อสามัคคี พรักพร้อม
ชวนเว้นโทษถือดี ถือพรรค พวกเทียว
ชวนมินิตญาติน้อม เพราะคุ้นเคยกัน ฯ
๔
ชวนจิตต์ให้อดกลั้น เป็นอา-ภรณ์เฮย
ชวนผดุงวาจา สัตย์ตั้ง
ชวนประดิษฐ์กายา ด้วยมุ่งประโยชน์เฮย
ชวนสติอย่าให้พลั้ง เพื่อได้ผดุงธรรม ฯ
๕
ชวนอย่าเลือกรักให้ ผิดธรรม
ชวนอย่าโกรธปรักปรำ เจ็บช้า
ชวนอย่าโฉดเขลาทำ ให้พลาด พลั้งแล
ชวนอย่าคิดล่วงล้ำ ด้วยเหตุความกลัว ฯ
๖
ชวนอย่าเขียนพยัคฆ์ให้ วัวกลัว
ชวนอย่าเพ่อตีตัว ก่อนไข้
ชวนอย่าหวาดหวั่นกลัว ต่อสิ่ง ชอบแล
ชวนอย่าเห็นผิดไซร้ ว่าต้องคลองธรรม ฯ
๗
ชวนจงอ่อนแต่ห้าม อ่อนแอ
ชวนแข็งไว้เสมอแล อย่ารั้น
ชวนอย่าขัดกระแส ยืนขัด โลกเอย
ชวนอย่าตั้งจิตต์หมั้น เหตุด้วยอหังการ ฯ
๘
ชวนอย่าถือเพราะได้ สดับตาม
ชวนอย่าเพ่อถือตาม ตำหรับอ้าง
ชวนอย่าเพ่อหลงตาม ผู้พลอด พจีเฮย
ชวนอย่าเพ่อสมอ้าง ลัทธิต้องใจตน ฯ
๙
ชวนอย่าถือเหตุด้วย นึกเอา
ชวนอย่าถือเพราะเดา เหตุนั้น
ชวนอย่ายึดถือเอา เช่นกับ ครูเฮย
ชวนตรึกชวนตรองคั้น ชอบแล้วถือเอา ฯ
๑๐
ชวนอย่าพูดตัดพ้อ เพ่งโทษ
ชวนอย่าคิดเหี้ยมโหด มุ่งร้าย
ชวนอย่าคิดผูกโกรธ ให้ยืด ยาวนา
ชวนอย่าคิดยักย้าย กอบด้วยการโกง ฯ
๑๑
ชวนอย่าชิงออกหน้า เพื่อนกัน
ชวนอย่าทำหุนหัน งอดเง้า
ชวนอย่าตื่นใจตัน ว่าจุ ใจเฮย
ชวนอย่าถอดแบบเค้า พยัคฆ์เถ้าจําศีล ฯ
๑๒
ชวนอย่าเริ่มก่อเชื้อ อิสสา
ชวนอย่าริแส่หา เรื่องไซร้
ชวนอย่าก่อเวรา ประทุษฐ์ มิตรเฮย
ชวนอย่าใฝ่สูงให้ ศักดิ์ล้ำเกินควร ฯ
๑๓
ชวนอย่ากวัดแกว่งเท้า เสาะหนาม
ชวนอย่าทำลวนลาม รับหน้า
ชวนอย่าขู่คำราม ให้หอก ลมเฮย
ชวนอย่าเปิดปากอ้า แสยะเขี้ยวยิงฟัน ฯ
๑๔
ชวนอย่าคิดอวดรู้ เกินเขา
ชวนอย่าอวดว่าเรา ประเสริฐแท้
ชวนอย่าประมาทเขา ว่าต่ำ ทรามนา
ชวนอย่าเกินเขาแม้ พลาดพลั้งผิดลง ฯ
๑๕
ชวนอย่าลวงโลกเลี้ยง อาตมา
ชวนอย่าเห็นว่านินทา สนุกเน้อ
ชวนอย่ามุ่งลาภา อีกยศ ศักดิ์เฮย
ชวนอย่าหลงบ่นเพ้อ ด้วยเหตุกามคุณ ฯ
๑๖
ชวนอย่าริแอบอ้าง อวยการ
ชวนอย่าริหักราน เพื่อนใกล้
ชวนอย่าเพ่อคิดการ ด้วยเห่อ เหืมนา
ชวนอย่าหาเลศให้ คณะร้าวรวมกัน ฯ
๑๗
ชวนอย่าหยิ่งตั้ง อวดดี
ชวนอย่าอวดศักดิ์ศรี ท่านให้
ชวนอย่าอวดว่ามี พรรคพวก มากเฮย
ชวนอย่าทนงว่าได้ เขยิบชั้นเกินเขา ฯ
๑๘
ชวนอย่าล่วงกฎข้อ คําเตือน
ชวนอย่าเพลินใจเหมือน นักรู้
ชวนอย่าซักแชเชือน ในสิ่ง ควรเฮย
ชวนอย่าวางใจผู้ โอษฐ์อ้างเพื่อนเรา ฯ
๑๙
ชวนยลยวนจิตต์ให้ พอยวน
ชวนพูดเว้นคำผวน หลอกล้อ
ชวนอย่าคิดลามลวน ให้ผิด ทางเฮย
ชวนสอบชวนถามข้อ ขัดข้องแคลงใจ ฯ
๒๐
ชวนเล่นจงเล่นให้ เป็นงาน
ชวนเที่ยวให้รู้กาล อย่าล้ำ
ชวนมาอย่าเนิ่นนาน คืออย่า ไถลเฮย
ชวนจากอย่าให้ซ้ำ เพื่อไว้อาลัย ฯ
๒๑
ชวนพิศสุนัขร้าย มุ่งกัด
ชวนหลีกชวนเลี่ยงลัด อย่าใกล้
ชวนนิ่งเมื่อมันกัด อย่ากัด ตอบเฮย
ชวนรักษ์สิริให้ เกียรติ์ก้องชูชวน ฯ
๒๒
ชวนกอบประโยชน์เกื้อ กูลตน
ชวนรีบชวนขวายขวน อย่าเว้น
ชวนมุ่งประโยชน์ผล เพื่อเหล่า ชนเฮย
ชวนรีบชวนกอบเค้น เพื่อได้ประโยชน์สอง ฯ
๒๓
ชวนอย่าสมคบด้วย อันธพาล
ชวนคบบัณฑิตสมาน มิตรแท้
ชวนนบนอบสักการ ต่อท่าน ปูชนีย์เฮย
ชวนจักประสพแม้ เลิศล้นมงคล ฯ
๒๔
ชวนเนาถิ่นเทศล้วน สมควร
ชวนเพาะบุญชูชวน ก่อนแล้
ชวนตั้งอัตตภาพควร กิจชอบ แลนา
ชวนจักประสพแม้ เลิศล้นมงคล ฯ
๒๕
ชวนฟังมากและรู้ ศิลปี
ชวนทราบวินัยดี นิตตี้แผ้ว
ชวนกล่าวสุพจน์มี มธุรส ปวงฤๅ
ชวนจักห่อนคลาดแคล้ว เลิศล้นมงคล ฯ
๒๖
ชวนบำรุงชนกพร้อม ชนนี
ชวนช่วยลูกเมียมี เกี่ยวข้อง
ชวนกอบกิจการดี ห่อนบก พร่องนา
ชวนจิตต์ให้เกษมพ้อง เลิศล้นมงคล ฯ
๒๗
ชวนอวยทานกับทั้ง ธรรมจริยา
ชวนอนุเคราะห์พงศา สืบเชื้อ
ชวนกอบกิจนานา ไร้โทษ ทัณฑ์เฮย
ชวนจักเปรมจิตต์เอื้อ เลิศล้นมงคล ฯ
๒๘
ชวนงดเว้นบาปล้วน อกุศล
ชวนเกลียดชวนหน่ายจน บาปลื้
ชวนเว้นจากมัชชะดล เพราะดื่ม เทียวนา
ชวนไม่ประมาทแม้นี้ เลิศล้นมงคล ฯ
๒๙
ชวนให้เคารพน้อม ต่ำตน
ชวนเพื่อสันโดษปรน จิตต์ไว้
ชวนเพื่อฝึกกตัญญูดล ย้อมจิตต์ ตนนา
ชวนสดับพระธรรมไซร้ ถูกต้องตามกาล ฯ
๓๐
ชวนเพื่อให้อดกลั้น รักษ์จิตต์
ชวนเพื่อว่าง่ายคิด ประโยชน์เอื้อ
ชวนเพื่อเห็นบัพพชิต พงศ์เผ่า สมณะเฮย
ชวนหมั่นถามเอื้อเฟื้อ ชอบด้วยกาลควร ฯ
๓๑
ชวนเพียรเผาบาปให้ เสื่อมสูญ
ชวนกอบพรหมจรรย์กูล พรตสร้าง
ชวนเพื่ออนุกูล เห็นอริย-สัจจ์เฮย
ชวนเพื่อยืดที่อ้าง เรียกร้องนิพพาน ฯ
๓๒
ชวนอย่าไหวหวั่นด้วย โลกธรรม
ชวนอย่าโศกอย่าท่า จิตต์เศร้า
ชวนอย่าริรักถล่า ย้อมจิตต์ ตนนา
ชวนจุ่งเกษมสืบเค้า แต่ล้วนมงคล ฯ
๓๓
ชวนรักญาติมิตรพร้อม พงศ์พาร
ชวนรักห้ามริราน แตกร้าว
ชวนรักสนิทนาน เสมอชีพ ชวนนา
ชวนรักหวังสืบเค้า จิตต์น้อมไมตรี ฯ
๓๔
ชวนรักสนิทแม้น คําขาน
ชวนรักจิตต์ประสาน ก่อเกื้อ
ชวนรักร่วมสมาน มิตรภาพ ชวนเฮย
ชวนรักคอยโอบเอื้อ เพื่อให้สมประสงค์ ฯ
๓๕
ชวนรักประจักษ์แจ้ง คารม
ชวนรักร่วมประสม เสกให้
ชวนรักเพื่อเกลียวกลม รักแนบ ไฉนฤๅ
ชวนรักดุจเทพไท้ เสกแล้วสรรค์มา ฯ
๓๖
ชวนรักชาติศาสน์เอื้อ ทั้งขัตติยา
ชวนรักเผ่าธีรา ปราชญ์ชี้
ชวนรักคณะครูบา ผู้ฝึก สอนนา
ชวนรักแม้เหล่านี้ เด่นได้โดยหมาย ฯ
๓๗
ชวนรักผู้ร่วมต้อง อัธยาศัย
ชวนรักสนิทใน รักเอื้อ
ชวนรักเพิ่มอาลัย รักร่วม กันแฮ
ชวนรักเพื่อก่อเกื้อ ชีพม้วยรักคง ฯ
๓๘
ชวนรักษ์ดีที่ได้ ประดล
ชวนรักษ์ศุภะผล เกิดแล้ว
ชวนรักษ์รักษ์ให้ทน ดุจรส เกลือนา
ชวนรักษ์อย่าให้แคล้ว สิ่งล้วนชูศรี ฯ
๓๙
ชวนมิตรคู่คิดข้าง เคียงตน
ชวนมิตรผู้มุ่งผล มิตรแท้
ชวนมิตรเปี่ยมกมล เพราะมิตร ตนนา
ชวนมิตรสนิทแม้ ชีพเอื้อมิตรชวน ฯ
๔๐
ชวนมิตรเปรมจิตต์เอื้อ มิตรหวัง
ชวนมิตรสมจิตต์ดัง มิตรเอื้อ
ชวนมิตรอย่าหักหลัง มล้างมิตร ตนเฮย
ชวนมิตรพุ่งก่อเกื้อ สืบเชื้อมิตรชวน ฯ
๔๑
ชวนมิตรมอบมิตรไว้ กับชวน
ชวนมิตรผดุงชวน มิตรบ้าง
ชวนมิตรอย่าเรรวน เพราะเหตุ ใดฤๅ
ชวนมิตรอย่าด่วนร้าง ผลักให้มิตรสลาย ฯ
๔๒
ชวนทำพูดคิดให้ ตรึกตรอง
ชวนอื่นก็ทํานอง ผ่อนได้
ชวนจิตตมุ่งผิดคลอง แก้ยาก เจียวนา
ชวนอย่างนี้จักไหม้ ดุจไม้ยืนตาย ฯ
๔๓
ชวนเพียรเพียรเพ่งให้ เพ็ญผล
ชวนอดอดให้ทน อย่าล้า
ชวนฝึกฝึกให้ตน เทียมเยี่ยง เขานา
ชวนหัดหัดให้กล้า เพื่อกู้ชูตน ฯ
๔๔
ชวนเรียนเรียนร่ำให้ เรียนยง
ชวนก่อกอบกิจคง ค่ำเช้า
ชวนกล้าอาจจิตต์ปลง พลีชีพ ได้นา
ชวนศักดิ์รักษ์ศักดิ์เค้า สืบเชื้อสงวนศรี ฯ
๔๕
ชวนอย่าเหยียดเพื่อนผู้ ประสพทุกข์
ชวนอย่าหลงเพลินสุข ทุกข์ย้อม
ชวนอย่าคิดก่อทุกข์ มล้างสุข เพื่อนเฮย
ชวนอย่าคิดหว่านล้อม เคลือบให้เพื่อนหลง ฯ
๔๖
ชวนผูกชวนรัดให้ เห็นผล
ชวนคิดชวนแก้จน ประจักษ์แจ้ง
ชวนจับอย่าเวียนวน เร่งจับ มันเฮย
ชวนบีบอย่าให้แท้ง เริศร้างห่างผล ฯ
๔๗
ชวนรับภาระต้อง ถึงตน
ชวนอย่าคว้าสับสน คาดหน้า
ชวนอย่าคิดว่าตน เลิศกว่า เขาเทียว
ชวนอย่าอวดฤทธิ์กล้า แอบอ้างอุบาย ฯ
๔๘
ชวนให้เห็นทุกข์ร้อน สหาย
ชวนคิดชวนขวนขวาย ดับร้อน
ชวนตั้งมนัสหมาย เทียบกับ ตนเฮย
ชวนคิดเห็นดุจก้อน ธาตุเชื้อเดียวกัน ฯ
๔๙
ชวนอย่าเพื่อกล่าวอ้าง เพื่อนเรา
ชวนอย่าหลงอย่าเมา รสลิ้น
ชวนอย่าคัดง้างเขา ด้วยปฏิ-เสธแล
ชวนอย่าลืมว่าลิ้น โทษล้ำคุณหลาย ฯ
๕๐
ชวนอย่าสมคบด้วย พงศ์กา
ชวนเลือกคบหงสา เผ่าพ้อง
ชวนดูเยี่ยงภุมรา สัมผัส ผกาแฮ
ชวนประพฤติตนต้อง นยะนี้ดีจริง ฯ
๕๑
ชวนเกลียดอมิตรผู้ อิสสา
ชวนเกลียดเหล่าพาลา ชั่วช้า
ชวนเกลียดการแส่หา โทษผิด
ชวนเกลียดอวดเก่งกล้า แอบอ้างบัญชา ฯ
๕๒
ชวนเกลียดการแตกร้าว รวนกัน
ชวนเกลียดคำดุดัน มุ่งร้าย
ชวนเกลียดอยุตติธรรม์ เหตุมุ่ง ลาภเฮย
ชวนเกลียดการยักย้าย กอบด้วยอธรรม ฯ
๕๓
ชวนเกลียดการอาจเอื้อม ลามปาม
ชวนเกลียดการลวนลาม ออกหน้า
ชวนเกลียดเรื่องเห่อตาม ยศล่อ ลวงเฮย
ชวนเกลียดการเฉื่อยช้า ปล่อยให้เสียการ ฯ
๕๔
ชวนเกลียดก่อโทษชี้ ปรักปรำ
ชวนเกลียดปิดทองคํา ลูบไล้
ชวนเกลียดพลิกแพลงทํา ลวงโลก
ชวนเกลียดเรื่องคิดให้ ทุกต้องเพื่อนกัน ฯ
๕๕
ชวนอย่าเหยียดเพื่อนแม้ พลาดลง
ชวนอย่าหมายประสงค์ เหยียบซ้ำ
ชวนอย่าคิดจํานง เช่นกับ พฤกษ์เฮย
ชวนคิดอย่างนี้ล้ำ เลิศแล้วลือชาย ฯ
๕๖
ชวนกล่าวชวนจิตต์น้อม นินทา
ชวนชักเพื่อมุ่งหา สมบัติบ้า
ชวนกล่าวเพื่อเฮฮา คณะคลุก คลีเฮย
ชวนเช่นนี้ชั่วช้า อย่าได้รับชวน ฯ
๕๗
ชวนอย่าทนงว่าเชื้อ ช้างสาร
ชวนอย่าเพ่อหักราน มดน้อย
ชวนให้ทราบเหตุการณ์ โลกเกี่ยว กันแฮ
ชวนหมั่นผดุงจิตต์คล้อย โอบด้วยไมตรี ฯ
๕๘
ชวนอย่าคิดรีดเนื้อ เถือหนัง
ชวนอย่าคิดแอบฟัง เรื่องไซร้
ชวนอย่าคิดปิดบัง ลวงล่อ มิตรนา
ชวนอย่าคิดว่าได้ ลูกน้องสองเกลอ ฯ
๕๙
ชวนอย่าคิดคาดหน้า นิยมกาล
ชวนอย่านึกคราวนาน ล่วงแล้ว
ชวนอย่าผิดเพี้ยนกาล ประจวบ หน้าเฮย
ชวนอย่าปล่อยกิจแพ้ว เริศร้างห่างผล ฯ
๖๐
ชวนมิตรรักมิตรไว้ อย่าคลาย
ชวนเหล่าสหายสืบสาย มิตรนั้น
ชวนคณะศิษย์ขวนขวาย เคารพ ครูเฮย
ชวนบ่าวมอบตนหมั้น ฝากไว้กับนาย ฯ
๖๑
ชวนให้ขอบบทอ้าง ศาสนา
ชวนหมั่นกอบศึกษา เพื่อรู้
ชวนเลือกเหล่าวิชชา ประดับ ตนแฮ
ชวนเพ่งนิยมผู้ เปิดข้อไขธรรม ฯ
๖๒
ชวนคิดอ้างชาติเชื้อ สงสาร
ชวนอย่าคิดล้างผลาญ มุ่งร้าย
ชวนตรี คิดถึงกาล ใกล้และ ไกลแล
ชวนนับญาติยักย้าย ร่วมหล้าเดียวกัน ฯ
๖๓
ชวนใดในโลกล้วน นามชวน
ชวนชั่วและดีควร เลือกฟัน
ชวนละชั่วจิตต์หวน รักชอบ แลนา
ชวนจิตต์ให้สนิทหมั้น ว่านั้นชวนดี ฯ
๖๔
ชวนพากย์นี้มากแท้ หมื่นพัน
ชวนกอบกิจผดุงธรรม์ ชอบไซร้
ชวนอื่นจากสัจจธรรม์ ปราชญ์ติ แลนา
ชวนจิตต์เหล่าสหายให้ หมั่นน้อมพิจารณ์ชวน ฯ
บทประพันธ์ โดย หลวงพ่อโอภาสี
ที่มา : หนังสือชวนภาษิต
.
Comments are closed.